شیعه علوی

اظهارات ابن ابى الحدید در فضایل امام امیرالمؤمنین على بن ابی طالب(ع):

در قرن ششم و هفتم هجرى , دانشمند متکلم و مورخ معتزلى, ابن ابى الحدید, رامى بینیم , این دانشمند معتزلى در مورد على بن ابى طالب (ع) اظهاراتى کرده و مطالبى گفته که اگر یک شیعه اینگونه اظهار نظر مى کرد, جامعه ى شیعه او را به غلو و افراط متهم مى کردند.
او کتاب معروف نهج البلاغه را در بیست جلد شرح کرده و الان در اختیار همه هست وهر کس بخواهد, مى تواند آن را بخواند; و نیز این مرد, شاعر
بسیار نیرومندى است که در وصف على بن ابى طالب (ع) هم شعر گفته است.
اشعارش با این بیت شروع مى شود :
یا برق إن جئت الغریَ فقل له
أتراک تعلم من بأرضک مودع نجف
خطاب مى کند و به برق مى گوید : اگر به نجف رفتى و گذرت به آنجا افتاد, به بگو: مى دانى که در دل تو چه کسى خوابیده است؟ بعد شروع مى کند و مى گوید که چه کسى آنجا خوابیده است :
فیک ابن عمران الکلیم و بعده
عیسى یقفّیه و أحمد یتبع
فیک الإمام المرتضى فیک الوصیَ
المجتبى فیک البطین الأنزع
بل فیک جبرئیل و میکال
و إسرافیل و الملأ المقدَس أجمع
بل فیک نور اللّه جلّ جلاله
لذوی البصائر یستشفّ و یلمع
اینجا آدم, ابراهیم , نوح, موسى و عیسى (ع) و نیز پیغمبر خاتم (ص) خوابیده امام مرتضى و وصى برگزیده و منبع علم و برى از شرک در اینجا قرار گرفته است.
اینجا جبرئیل , اسرافیل و میکائیل (ع) است.
بلکه نور خدا, اینجا در زمین فرو رفته است که با دیده هاى صاحب بصیرت قابل درک است .
بعد همه ى آن معجزاتى را که شیعه براى على بن ابى طالب (ع) نقل کرده, در شعرش مىآورد:
هذا هو النور الذى أضواؤه
کانت بجبهة آدم تتلألؤ
این کسى است که نورش در جبهه ى آدم مى درخشید.
و بعد, از شجاهت , زهد, تقوا و عدالت امام و از قربش به خدا و پیغمبر (ص) سخن مى گوید .در این زمینه نقل تاریخ است که عده اى از افراطیون سنى, ابن ابى الحدید را به خاطر همین شعرش تکفیر کردند و کشتند حالا نمى دانم که اینطور باشد یا نه؟ این , نظر یک نفر اهل علم و ادب و تاریخ است که نمى شود او را متهم به این کرد که درباره ى على بن ابى طالب (ع) با تعصب شیعى حرف زده باشد

منبع:

سایت بلاغ

اشعاری در فضایل امام علی(ع)

ها علي بشر كيف بشر ربه فيه تجلي و ظهر

عله الكون و لولاه لما كان للعالم عين و اثر

وله ابدع ما تعلقه من عقول و نفوس و صور

فلك في فلك فيه نجوم صدف في صدف فيه درر

فلك في فلك فيه نجوم مارمي رميه الا و كفي

اغمد السيف متي قابله كل من جرد سيفا و شهر

اسدالله اذا صال و صاح ابو الايتام اذا جاد و بر

حبه مبدء خلد و نعم بغضه منشاء نار و سقر

هو في الكل امام الكل من ابوبكر و من كان عمر؟

ليس من اذنب يوما بامام كيف من اشرك دهرا و كفر

كل من مات ولم يعرفه موته موت حمار و بقر

خصمه ابغضه الله و لو حمد الله و اثني و شكر

خله بشره الله ولو شرب الخمر و غني و فجر

من له صاحبه كالزهراء او سليل كشبير و شبر

عنه ديوان علوم و حكم فيه طومار عظات و عبر

بو تراب و كنوز العالم عنده نحو سفال و مدر

و هو النور و اما الشركاء كظلام و دخان و شرر

ايها الخصم تذكر سندا متنه صح بنص و خبر

اذاتي احمد في خم غدير بعلي و علي الرحل نبر

قال من كنت انا مولاه فعلي له مولا و مفر

قبل تعيين وصي وزير هل تري فات نبي و هجر؟

من اتي فيه نصوص بخصوص هل باجماع عوام ينكر؟

آيه الله و هل يجحد من خصه الله باي و سور؟

وده اوجب ما في القران اوجب الله علينا و امر

مدعي حب علي و عداه مثل من انكر حقا و اقر

۱- بدان که علي بشر است، اما چگونه بشري؟ بشري است كه آثار قدرت پروردگارش در وجود او آشكار و نمايان شده است.

2 - آنحضرت علت غائي آفرينش است كه اگر او نبود براي عالم واقعيت و اثري نبود. (خداوند بخاطر او عالم را بوجود آورده است).

3 – و آنچه را كه تو از عالم عقول و نفوس و صور (عوالم سه گانه خلقت كه در طول هم قرار گرفته و عبارتند از عالم عقل و مثال ماده) تعقل و انديشه كني براي وجود او ابداع شده.

4 – فلكي است در داخل فلكي و داراي ستارگان است و صدفي است در داخل صدفي و داراي گوهرهاي درخشاني است (آنحضرت محاط در اوصاف پيغمبر اكرم (ص) است و ائمه ديگر هم از وجود او پديد آمده اند.

5 – تيري نينداخت جز اينكه آن تير براي هلاك دشمن كافي شد و به جنگي وارد نشد جز اينكه از آن پيروز درآمد.

6 – تمام شمشير كشان موقع مقابله با او (براي اينكه عرض اندام نكنند از ترس وي) شمشير خود را غلاف ميكردند.

7 – موقعيكه حمله ميكرد و صيحه ميزد شير خدا بود و در موقع بخشش و احسان پدر يتيمان بود.

8 – محبت و دوستي آنحضرت سرچشمه بهشت و نعمتهاي بهشت است و دشمني او منشاء آتش دوزخ و جهنم است.

9 – او در تمام عالم پيشواي همه پس از رسول اكرم صلي الله عليه و آله است، ابوبكر و عمر كيستند كه با او لاف برابري زنند؟

10 – كسي كه يك روز هم مرتكب گناه شود شايسته امامت نيست پس چگونه شايسته آن مقام باشد كسي كه يك عمر در شرك و كفر بوده است (منظور عمر و ابوبكر است).

11 – هر كسي كه مرد و او را نشناخت مرگ او مانند مرگ خر و گاو است. مانند زمان جاهليت مرده و اين سخن اشاره است به حديث : من مات و لم يعرف امام زمانه....

12 – دشمن آن حضرت مبغوض خدا است اگر چه ستايش كند و ثنا گويد و سپاسگزار باشد.

13 – دوست و محب او را خداوند مژده بهشت داده اگر چه شرب و خمر كرده و آواز خوانده و مرتكب فجور باشد.

14 – جز علي كيست كه زوجه اي چون زهرا عليها السلام يا فرزنداني مانند حسين عليهما السلام داشته باشد؟

15 – ديوان علوم وحكمتها از آنحضرت است و طومار موعظه ها و پندها در نزد اوست.

16 – آنجناب خاك نشين بود و اعتنايي به دنيا نداشت به طوريكه گنجهاي عالم در نزد او به منزله سفال و كلوخ بود.

17 – و او نور خالص است و اما شركاي خلافت او مانند ظلمت و دود و شرر ميباشند.

18 – اي كه مخالف امامت او هستي بياد آر سند آن روايتي را (در غدير خم) كه متن آن بنابر روايات و اخبار شما هم صحيح است.

19 – موقعيكه در غدير خم پيامبر صلي الله عليه و آله علي را آورد بر جهاز شتران.

20 – و فرمود من بر هر كس از نفس او اولي بتصرف هستم اين علي بر او اولي بتصرف و پناهگاه است.

21 – هيچ پيغمبري را ديده اي كه پيش از تعيين وصي و جانشين وفات يابد و يا هجرت كند؟

22 – كسي كه در شأن او نص ها و روايات مخصوصي آمده باشد آيا مي توان با اجماع مشتي عوام الناس منكر او شد؟

23 – علي عليه السلام آيت عظماي خدا است آيا انكار كرده ميشود كسي كه خداوند براي او آيه ها و سوره هائي اختصاص داده است؟

24 – دوستي آن حضرت واجب ترين امري است كه در قرآن آمده و خداوند او را به ما واجب فرموده است.

25 – كسي كه ادعاي دوستي آن حضرت و مخالفين او را دارد مانند كسي است كه حقي را انكار كند و هم بدان اقرار نمايد.